Wanda Błeńska

Urodziła się 30 października 1911 roku w Poznaniu. Zmarła 27 listopada 2014 roku w wieku 103 lat. Była nie tylko wybitną lekarką, ale przede wszystkim kobietą o niezwykłej odwadze i sercu.

Od Poznania do Ugandy

Po studiach medycznych w Poznaniu i udziale w konspiracji AK (pseudonim „Szarotka”) Wanda nie wybrała spokojnego życia w powojennej Polsce. Wyjechała do Ugandy jako misjonarka-lekarka. W 1951 roku rozpoczęła pracę w leprozorium w Bulubie nad Jeziorem Wiktorii — miejscu, które miało stać się jej domem na ponad cztery dekady.

„Dokta” — legenda Buluby

Miejscowi nazywali ją po prostu „Dokta”. Przez 42 lata leczyła trąd, budowała szpital, wprowadzała nowoczesne metody leczenia i — co najważniejsze — szkoliła setki lokalnych opiekunów (Leprosy Assistants). Dzięki niej trąd przestał być wyrokiem w całym regionie.

Przekształciła małą placówkę sióstr franciszkanek w 100-łóżkowy szpital z oddziałem dziecięcym, laboratoriami i programem szkoleniowym, który działa do dziś. Była jednocześnie lekarzem, administratorką, nauczycielką i matką dla tysięcy pacjentów.

Dziedzictwo, które trwa

Po przekazaniu kierownictwa w 1983 roku pozostała konsultantką. Do końca życia była aktywna — jeszcze w wieku 100 lat brała udział w wydarzeniach misyjnych. Proces beatyfikacyjny Wandy Błeńskiej trwa.

Jej życie to dowód, że jedna osoba zdeterminowana miłością może zmienić los tysięcy.